Grywalizacja bez mechanizmów

użycie mechanizmów znanych z gier

Oraz:

wstrzykiwanie elementów frajdy

Polecana książka

Perswazja w Social Media, czyli jak sprzedawać tam, gdzie inni zdobywają tylko lajki

Mirosław Skwarek

Sprawdź ofertę | 35,40 zł

Pierwszą definicję nazywamnarzędziową– jest odpowiednia dla ludzi, którzy chcą do grywalizacji podejść „od-do”, otrzymać instrukcje w stylu „zrób to, dodaj tamto”. Łatwiejsza w implementacji, ale… bardziej ograniczona w efektach.

Druga definicja to model bardziejideowy– to bardziej sposób myślenia o rozwiązaniu konkretnego problemu, niż podanie na tacy gotowych rozwiązań. Jej implementacja wymaga większego wysiłku, ale i efekty są bardziej spektakularne.

W drugiej definicji zabrakło jednego ważnego elementu, który wydaje się obowiązkowy: mechanizmów grywalizacji. Czy da się robić grywalizację bez użycia tych mechanizmów? Okazuje się, że jak najbardziej. Jeśli podejdziemy do problemu (jak sprawić, by mój produkt, marka, usługa sprawiał więcej frajdy?) z odpowiednim nastawieniem może okazać się, że rozwiązanie w ogóle nie wymaga użycia mechanizmów gry.

Przykład?

Bang! by bitplay

BANG! by bitplay INC.frombitplay INC.onVimeo.